Snel en de toeslagenaffaire

De stelling bij Spraakmakers/ stand.nl vandaag: Het optreden van Snel geeft vertrouwen in een goede afhandeling van de toeslagenaffaire.

(17% eens, 700 stemmen)

Mijn reactie:

< Hopelijk krijgen alle slachtoffers hun compensatie qua geld. Op morele of politieke genoegdoening wachten zij tevergeefs, zij horen niet ‘Wij hebben jullie genaaid en wij horen niet in deze functies te zitten; schenk ons vergiffenis’ of zoiets. Snel zal hierin zeker te kort schieten.

Is de staatssecretaris de baas, of de ambtenaren ?

Het is nodig om het ontslag van ambtenaren veel makkelijker te maken, ook aan de top. Consequenties voor de pensioenrechten overwegen.

Ruimer gezien: Waarom moeten ouders zelfs hun kinderen uitbesteden, waarom moeten kinderen opgevangen worden door bedrijven, niet door mensen in de buurt ? Waarom moeten beide ouders werken, waarom hebben zij onvoldoende geld ?

Nog iets over Menno Snel:

Werd lid van D66 net voor zijn benoeming tot staatssecretaris. „Hij stemde al wel op ons”, zei Pechtold.

Op zijn 33e trad hij aan als plaatsvervangend directeur-generaal fiscale zaken op het ministerie van Financiën. Hij werkte 14 jaar bij dat ministerie. Mijn vraag Wie is de baas is dus niet goed geformuleerd. Hij is een van hen, en dat zie je op veel zo niet alle departementen. De vierde macht blijft de baas, omdat de meeste TK-fracties aan die kant staan. >

Op 4 december verwierp de Tweede Kamer een motie van wantrouwen tegen de staatssecretaris. De motie kreeg steun van SP, PVV, PvdA, PvdD, 50PLUS, DENK, FVD en Van Kooten ; 85 tegen 46 stemmen.

 

Petitie voor minister Schouten

Uit de e-mail van cultuur onder vuur over de aanval op de boeren en de petitie aan landbouwminister Carola Schouten.

Teken hier

[tussen haken mijn aanvulling]

De minister, de groene maffia, gewelddadige dierenactivisten: iedereen heeft het op de [kleine] boeren gemunt. En op hun privé-bezit.

Alleen mensen zoals u en ik, de gewone man en vrouw, staan nog achter hen. Binnenkort ga ik hier zelfs de straat voor op.

Boeren zijn het fundament van onze economie. Zij voeden niet alleen ons, Nederlanders, maar nog veel meer mensen.

Zij hebben van ons kleine landje de tweede landbouwnatie ter wereld gemaakt.

Zij bezitten in ons land dan ook twee derde van de grond. Precies dit geeft scheve ogen bij linkse milieu-activisten [en de 1 promille]. Zij maken de boeren zwart als de grote ‘vervuilers’.

Als de regering hier slaafs in meegaat, zal dit linkse activisme [eerst] onze boeren onteigenen en wurgen. De stikstofpolitiek is de nieuwste stok om de boer te slaan. Dit moet ophouden!

Schouten moet juist pal staan voor de boeren en de stikstofpolitiek overboord zetten. Het is erop of eronder voor de boeren.

Alle deskundigen bevestigen dat de huidige rampzalige politiek een enorme impact op de boeren gaat hebben. En op ons allemaal.

Er gaan steeds meer alarmbellen af over de milieupolitiek van Rutte III: het gasverbod, de verlaging van de maximumsnelheid, nu weer het wurgen van het boerenbedrijf.

Allemaal omdat het ‘moet’. Omdat het niet anders zou kunnen. Hoe heeft ons land zich dan zo in de hoek geverfd ?

TEN EERSTE: politiek en media voeren het milieubeleid graag op als resultaat van ‘wetenschappelijk onderzoek’. Maar alleen voor zover dat in hun kraam te pas komt.

De strategie is duidelijk. Hoewel het hun vak is, houden politici eigenlijk niet van debat. Zij vinden het veel prettiger om hun ideeën en ideologieën zonder debat door te voeren.

Wat is makkelijk dan oppositie tegen vermeende ‘wetenschap’ als buiten de orde te verklaren? Als irrationele ‘ontkenning’. Zodat je je politiek zonder weerstand kunt uitvoeren?

We hebben die tactiek gezien bij het CO2-debat. Wie denkt dat het klimaat niet wezenlijk opwarmt, of zelfs maar dat het zo’n vaart niet loopt, werd meteen als ontkenner gedemoniseerd.

We zien dit patroon terugkeren bij de stikstofpolitiek, waar onze boeren nu op grote schaal slachtoffer van dreigen te worden.

De boeren zijn het eerste slachtoffer. Maar zij niet alleen. Het verdwaasde regeringsbeleid legt ook huizenbouw en wegenaanleg stil. De eerste faillissementen zijn al een feit.

De VVD, ooit de partij van ‘blij dat ik rij’, gaat nu voorop [nou …] om de maximumsnelheid te verlagen: ‘Heel Holland honderd!’

Allemaal vanwege het zogenaamde stikstofgevaar!

TEN TWEEDE: Het vermeende probleem zijn de stikstofverbindingen. Die worden vooral in de veeteelt uitgestoten. Zij verwaaien en kunnen terecht komen in natuurgebieden.

Doen ze daar kwaad? Dat is maar hoe je het bekijkt. Ze verrijken namelijk de bodem waar dat niet de bedoeling is. Volgens sommigen althans.

Vaak gaat het hier juist “om de minst natuurlijke natuur van Nederland”, legt wetenschapsjournalist Rypke Zeilmaker uit. [lees zijn blog !]

De bos en heide die wij als ‘natuur’ ervaren, zijn in feite “roofbouwrestantjes”. Wat wij natuur noemen in Nederland, zijn “uitgeboerde” en afgekeurde landbouwgronden, vervallen tot stuifzand en heide. Dat kun je alleen maar met allerlei kunstgrepen zo houden, want anders bouwt de natuur zich daar vanzelf weer op.

Stikstof helpt daarbij. Maar dat wil de groene maffia niet. Die wil alles precies zo houden zoals het de vorige eeuw was.

TEN DERDE: Erger nog, Nederland heeft tal van dergelijke lapjes aangewezen als zogenaamd Natura 2000 natuurterrein. Volgens EU-wetgeving is dat onomkeerbaar en nu zitten we eraan vast.

Van deze combinatie van ondoordacht eco-hobbyisme [het is meer dan een hobby] en starre EU-juristerij dreigen onze boeren nu het slachtoffer te worden.

Via diplomatieke achterkamertjes is Nederland deze verdragsverplichtingen stilletjes aangegaan, waarop de groene maffia zich nu met succes beroept.

Waarom laten premier Rutte en minister Schouten zich voor dit karretje van Jesse Klaver spannen? Sinds wanneer voert een regering de agenda van de oppositie uit? [omdat het geen echte oppositie is]

“Dat je de strengste milieu-eisen opwerpt voor slechts een beperkte natuurselectie” verstopt Rutte III zich “achter gebabbel over ‘Europese verplichtingen’”, aldus Zeilmaker.

Het is zelfs mogelijk dat de zeldzame plantjes die men zo graag wil behouden, het veel beter zouden doen met wat gratis aangewaaide stikstofbemesting.

“Met elk nieuw plan om klimaat te redden, lijkt Den Haag de burger verder van zich te vervreemden”, schrijft De Telegraaf.

Wie denkt bovendien dat het met het ‘oplossen’ van het stikstofprobleem afgelopen is, heeft het mis. Dat zegt scheikundige dr. Jaap Hanekamp in dezelfde krant.

“Dit gaat niet meer weg. Volgend jaar vinden we een nieuw ‘gevaar’, en dan nog één en nog één.” Er komt geen eind aan de vermeende milieurisico’s.

Deze scheikundige concludeert echter ook dat we niet eens in staat zijn de werkelijke neerslag van stikstof te meten [!!]. Hanekamp: “Dan weet ik genoeg. Als samenleving zijn we gek geworden dat we het acceptabel vinden dat dit gebeurt.”

Hanekamp was aan de lijn bij stand.nl over ‘De lage PFAS-norm was paniekvoetbal van het kabinet’ (29-11, Radio1). Ik schreef toen

Mijn mediamoment: (presentator) Carl-Johan de Zwart onderbreekt prof. Hanekamp met felheid toen deze er op wees dat het pfas-beleid zal leiden tot slechtere gezondheid bij werkloos geworden bouwvakkers. Dit relevante punt legde hij dus niet voor aan mevrouw Kröger van Groenlinks.

Een ander zegt: “Er ís geen stikstofcrisis in natuurwetenschappelijke zin. De crisis is puur boekhoudkundig, rekenkundig, ambtelijk, juridisch.”

Dan is er de arrogantie van ‘klimaatwetenschappers’. Zij hebben zich lang gedragen als wetenschappers die andere wetenschappen overbodig maken, schrijft commentator Syp Wynia.

Maar “die tijd is voorbij. Biologen, economen en ingenieurs durven uit de kast te komen.” Eindelijk komen de echte deskundigen aan het woord.

Ook de grote ondernemersorganisaties VNO-NCW en MKB-Nederland waarschuwen voor een banenverslindende recessie als gevolg van de knettergekke stikstofpolitiek

“De netto toegevoegde waarde van de landbouw is 43 miljard euro”, benadrukt LTO-voorzitter Marc Calon. “En nu stokt de veehouderij. Hetzelfde gebeurt met woningbouw en infrastructuur. Dit kost miljarden!”

“Het is alsof de politici in een ivoren toren bivakkeren van juristerij en natuurfundamentalisme.” En tegen Rutte III: “Kom daaruit!”

Met deze rigide stikstofpolitiek brengt Nederland niet alleen zijn boeren, maar uiteindelijk zichzelf om zeep. Calon: We zijn “een tunnel ingelopen waarvan we wisten dat die aan de andere kant zit dichtgemetseld. Er is maar één uitweg, en dat is de weg terug.”

Wanneer de milieuactivisten en de EU hun zin krijgen, is het met het boerenbedrijf in Nederland snel gedaan.

Het CDA, ooit boerenpartij bij uitstek, pleit ervoor onze tweede positie op de wereldranglijst maar op te geven. Ook in het CDA zelf breekt daarover heibel uit. “CDA is D66 geworden”, klaagt een partijprominent.

Tunnel voor fietsers en voetgangers onder de IJburglaan

Er komt een ongelijkvloerse onderdoorgang (sic) voor fietsers en voetgangers onder de IJburglaan. Al in 2021/2022.

Deze tunnel staat niet in het Mobiliteitsplan Zeeburgereiland en IJburg uit 2018; papier blijkt geduldig.

De tunnel is beter dan niets, maar slechter dan de door mij voorgestelde autotunnel, voor alle verkeersdeelnemers.

 

Eilandenboulevard gereed

Nu de Eilandenboulevard officieel in gebruik is genomen (29-10) geef ik mijn oordeel over de herinrichting.

De vernieuwing was hard nodig, vooral omdat het fietspad (zuidkant) en de ventweg (noord) al vele jaren in zeer slecht staat verkeerden.

Positief is het verdwijnen van de stoplichten bij de Oosterkerk, die vele decennia het verkeer ophielden, weliswaar met kort tijdverlies.

Negatief is het blijven (of vernieuwen) van de stoplichten bij het  Kattenburgerplein. Ook deze zijn overbodig, zoals je kon zien toen ze gedoofd waren. 

Positief is het voetpad aan de ‘water’kant (helaas zie je vrijwel geen water vanwege de drijvende villa’s) en het redelijk brede trottoir bij de gebouwen. Negatief is het twee-richtingenfietspad, want een deel van de fietsers moet vaker oversteken (1 of 2 keer). Fietsverkeer in oostelijke richting draagt bij aan de drukte op de drukke fietspaden ten noorden van het kruispunt met de Czaar Peterstraat.

Twee-richtingenfietspaden zijn onveiliger, omdat het fietsers dwingt tot links rijden, dat is tegen de hoofdregel. Het legt een extra taak op aan automobilisten bij kruispunten. En je hebt altijd tegenliggers.

Het is geen boulevard geworden maar een opgeknipte straat met minieme rijstroken. Er ligt een zebrapad over het fietspad, dat is overal ongewenst. Voetgangers moeten achter voertuigen oversteken, niet er voor.

Digitaal referendum Kortrijk: tegen meer autovrije dagen

In Kortrijk stemde 57 procent tegen een maandelijkse autovrije zondag in het centrum, in plaats van de jaarlijkse.

1 De stad doet lekker mee met het globale anti-autobeleid: er is sinds kort een fietszone met 74 fietsstraten. Blijkbaar heeft het bestuur de volksopinie over ‘autovrij’ verkeerd geschat. In Nederland zullen de stadsbesturen deze fout niet maken denk ik, ze zullen mobiliteitskwesties nooit vrijwillig aan het volk voorleggen. In Amsterdam mogen de onderdanen meepraten over de manier waarop 99 procent van de automobielen geweerd gaan worden.

2 Het was een digitaal referendum, via kortrijk.be konden de 62.000 kiesgerechtigden tussen 14 en 20 oktober stemmen. De sleutel was het burger-ID. Andere voorwaarden: ten minste 2-duizend stemmen (de opkomst was bijna 10-duizend) en een verschil van minimaal 2,5 procentpunten (terecht vind ik). De gemeente gaat elk jaar een referendum houden, tot de volgende raadsverkiezingen in ‘24.

Ik ben er voor dat referendums digitaal zijn, omdat het veel voordelen heeft: eenvoudig, niet duur, het hoeft niet op éen dag, en meerdere vragen tegelijk zijn mogelijk. Daardoor zijn ze veel makkelijker en vaker te houden en dat is goed voor de democratie. Juist -of alleen?- met dit middel heeft het volk het laatste woord. Zo gaat het bij verenigingen ook: op de ledenvergadering worden de besluiten genomen.

Helaas denkt men bij een referendum uitsluitend aan de keuze tussen voor en tegen. Tot nu toe was dat altijd zo. De techniek maakt nu meer mogelijk: meer dan twee opties voorleggen*, vervolgvragen en rapportcijfers vragen (of een schaal van geheel mee eens tot helemaal tegen). Dat gebeurt al ‘tig jaar met enquetes en peilingen.

Rond de autovrije zondag had de vraag kunnen zijn: hoeveel zondagen per jaar wilt u ? Invullen 0 – 52. Het gemiddelde is dan de uitkomst.

Een breder advies van mij: streef naar consensus, een uitkomst waar iedereen mee kan leven. In dat geval is een referendum onnodig. Echter vaak blijft een verschil van opvatting of visie bestaan, dan is een referendum de beste manier om er uit te komen. Zie deze pagina.

 

* Een uur na publicatie van dit stuk las ik over een onderzoek naar lokale referendums, met oa

Ook experimenteerden de gemeenten met referenda waar wel vier of zes stellingen in het geding waren. Burgers hoefden dus niet te kiezen tussen ‘ja’ of ‘nee’, maar konden ook genuanceerdere stellingen rood maken. Van der Krieken: “Als de Britten die mogelijkheid hadden gehad, was de brexit niet zo chaotisch verlopen.”

Dat laatste is niet zeker, want wat zouden de opties moeten zijn?

De chaos was onnodig, hij is ontstaan door de remainers.