Het bewijs ontbreekt, er is geen grond voor corona-maatregelen

Laatste verbetering 11 april 2021

Het coronabeleid rammelt op alle niveaus:

  • Te kort schietende kennis over (preventie van) besmetting , behandeling en ziekte (wat is het verschil met griep)
  • Maatregelen zijn onderling tegenstrijdig, overlappend, soms ridicuul en ze kunnen op meerdere manieren opgevat worden;
  • Geen afweging tussen (strijd tegen) het coronavirus tegenover de hele gezondheidszorg, het samenleven, de rechtstaat en de economie.

Op al die punten kun je het beleid verwerpen. In dit bericht bekijken we het fundamenteel. Wetten moeten aan allerlei eisen voldoen, een belangrijke is de feitelijke, concrete situatie. Hoe ingrijpender de wet hoe hoger de lat ligt qua onderbouwing.

Voor alle coronamaatregelen geldt: er is geen basis in de realiteit.

In de afgelopen maanden was alleen ‘het toenemende aantal besmettingen’ de grond voor ‘het beleid ter bestrijding van de epidemie’. Dit zijn termen uit de toelichting bij de Regeling, onder 2. Redenen voor aanvullende mondkapjesverplichtingen. Dat stuk bespreekt niet de ontwikkeling van de epidemie maar de werking van mondkapjes. De epidemie is voor het kabinet een vaststaand feit.

Waarom is de epidemie een fictie?

  • De PCR-methode toont geen besmettingen aan;
  • Geen bewijs voor de besmettelijkheid van mensen zonder symptomen;
  • De mediaan-leeftijd bij overlijden is bij CoViD-19 rond 81 jaar, dit is gelijk aan de waarde voor alle Nederlanders.

PCR is geen test

Waarom is de PCR-methode ongeschikt om besmettingen aan te tonen.

De RT-PCR procedure is een techniek die genen (grote moleculen) vermenigvuldigt. Hij is zeer nuttig in de microbiologie en de uitvinder kreeg er de Nobelprijs voor. Het is van nature geen ja/nee-test. Je kunt het gebruiken om de hoeveelheid gezochte genen ruw te meten. In elke cyclus verdubbelt de hoeveelheid. Na x cycli is het licht van de fluorescerende marker zichtbaar. Als x (drempelwaarde Ct) klein is was de hoeveelheid in het monster groot, en omgekeerd.

En dat gebeurt met een of twee genen van het coronavirus. Daarbij is de Ct belangrijk: na hoeveel cycli stopt men de procedure ? Dat is nooit helder vastgelegd. De ‘test’uitslag vermeldt de Ct niet, en de richtlijnen verschillen van lab tot lab en van land tot land. Nogmaals: met een hoge Ct -boven 35- krijg je enorm veel vals positieve uitslagen.

Een positieve uitslag betekent slechts dat er wat genen X of Y (mogelijk fragmentjes van het coronavirus) aanwezig waren in het monster.

Of de persoon besmet is, besmet geweest of besmettelijk is onbekend.

Dat laatste wordt erkend door tenminste twee adviseurs: Koopmans en Van Dissel. Ook een Portugees gerechtshof wijst PCR af.

Daar komt bij: zou een goede ja/nee-test (voor het virus) wel voldoende zijn om CoViD-19 (de ziekte) vast te stellen? Verreweg de meeste ziekten worden vastgesteld middels de klachten en symptomen. Een bloedtest kan daarbij helpen. Ook voor de diagnose ‘griep’ is geen test nodig.

Bij corona is dat schijnbaar anders: Geen klachten + positief getest = besmet/telijk (zie volgend stuk).

De WHO verwerpt dit, zij het met indirecte woorden, in een update op 13 januari ’21.

De meeste PCR-assays (analyses) zijn geïndiceerd als hulpmiddel bij de diagnose.

Daarom moeten zorgverleners elk resultaat overwegen in combinatie met de timing van de monstername, het type monster, de specifieke kenmerken van de assay, klinische observaties, de geschiedenis van de patiënt, de bevestigde status van eventuele contacten en epidemiologische informatie.

Dus: men moet de uitslag combineren met onder meer klinische observatie en het ziekteverloop.

En het RIVM geeft toe (gespot 2 feb.)

Niet iedereen die positief test, noemen we een patiënt. Deze term wordt gebruikt voor mensen die zo ziek zijn dat ze moeten worden opgenomen in het ziekenhuis of voor mensen die zo ziek waren dat zij zijn overleden. Niet iedereen met een positieve uitslag wordt zo ziek dat zij opgenomen moeten worden in het ziekenhuis. Veel mensen krijgen slechts milde klachten of zelfs geen klachten.
In het verleden noemden wij mensen met een positieve uitslag wel patiënt. Dit hebben we inmiddels aangepast in onze uitingen.

Positief geteste personen worden meestal ‘gevallen’ genoemd door de media en bestuurlijk Nederland -ook het RIVM- om het woord patiënten te vermijden.

 

De PCR-test heeft geen voorspellende of diagnostische waarde. De theorie luidt: je bent besmet maar nog niet ziek (pre-symptomatisch). In het echt wordt maar een fractie van de positief getesten ziek. Volgens het RIVM wordt 2,3 procent van de ‘meldingen’* in het ziekenhuis opgenomen, dat is 1 op de 43 (tabel 1). Daarnaast blijft een onbekend aantal mensen thuis met lichte (of ernstige) klachten.

* Het aantal meldingen van éen miljoen is een slag in de lucht want het is gebaseerd op PCR-tests.

De waarde van de PCR-test blijkt ook uit andere cijfers. Volgens de grafieken Leeftijdsverdeling positieve tests/overledenen is 13 procent van de positief getesten en 90 procent van de overledenen (met CoViD-19) 70 jaar of ouder. Er is veel creativiteit en academische souplesse nodig om dat verschil te verklaren.

 

A-symptomatische verspreiding ?

De besmettelijkheid van mensen zonder symptomen is de basis van de maatregelen. Vanaf het begin wilden de autoriteiten dit idee verspreiden en dat is gelukt. Zo is iedereen een gevaar voor de ander. Dit is een grote ommekeer in de geneeskunde want voorheen waren alleen patiënten besmettelijk (mensen met klachten, onder behandeling). Bij influenza is er misschien een incubatietijd van éen of twee dagen, maar hoe besmettelijk is de griep? We weten uit eigen ervaring dat ook al doen we vrij weinig als een huisgenoot ziek is (we houden een beetje afstand) bijna niemand in het gezin ziek wordt.

Deze ommekeer schreeuwt om keiharde bewijzen (in ieder geval een test die besmettelijkheid aantoont) en die ontbreken.

Sommige artsen hebben de ommekeer veroordeeld maar verder nam bijna iedereen dit voetstoots aan. Er werd getwist over alle onderdelen van het coronavirus-verhaal, maar niet echt over het basisidee.

Er zijn aanwijzingen dat die ommekeer een verzinsel is. Vorig jaar was een grootschalig experiment gaande, onbedoeld. Een half jaar lang liepen miljoenen klanten dagelijks langs honderdduizenden winkelmedewerkers, vrijwel zonder bescherming. Het aantal doden in de laatste groep is waarschijnlijk nul.

Op 7 juni vertelde dr. Maria Van Kerkhove, hoofd van het Health Emergencies programme van de WHO, op een persconferentie dat asymptomatische verspreiding zeer zeldzaam (very rare) was. Haar uitspraak werd door vele epidemiologen bekritiseerd en ze kwam een dag later met een rectificatie. Er was sprake van een misverstand en een kleine set van studies.

Sterfte niet opmerkelijk

We kijken naar de uitkomst: hoeveel gezondheidschade is er, en hoe hoog is de sterfte ? Dat laatste is een krachtig en meetbaar signaal. Op deze pagina staat dat de oversterfte dit jaar gering was en dat bijna uitsluitend ouderen met en of meer aandoeningen stierven, mogelijk aan CoViD-19.

De mediaan-leeftijd bij overlijden is bij CoViD-19 rond 81 jaar, dit is gelijk aan de waarde voor alle Nederlanders.

Sterfte onder 65-plussers met aandoening/en iets hoger dan normaal.

Welke redactie zou dit op de voorpagina zetten ?

Welke bijdrage CoViD-19 aan de oversterfte leverde is onbekend, want aan PCR hebben we niks en de symptomen van griep en CoViD-19 komen te veel overeen.

Er is daarom geen reden voor de CoViD-19 wetgeving.

We zien dat het kabinet hier maling aan heeft, net als de meerderheid van de TK, de rest van bestuurlijk Nederland, de dominante media en de meeste (bang gemaakte) burgers en ondernemers.

Please Login to Comment.